блот, -у, М блоце, м. Абл. 1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. блоціць. 2. Пра што-н. марна зглумленае, папсаванае. І корму хапала: і бульбы, і буракоў, і кукурузы, але многа ішло ў блот. Броўка.