Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (вялікі)

бранхаграфія, -і, ж. Метад рэнтгеналагічнага даследавання бронхаў, заснаваны на ўвядзенні ў бронхі кантрастнага рэчыва.
[Ад грэч. bronchos — бронхі і grapho — пішу.]

Паведаміць пра недакладнасьць