басма, -ы; мн. басмы, -аў; ж. Гіст. 1. Тонкія лісты золата, серабра або медзі з выціснутымі малюнкамі, якія ўжываліся для ўпрыгожанняў. 2. У час татарскага нашэсця — пячатка з адбіткам партрэта хана. [Цюрк. басма — адбітак.]