браніраваны, -ая, -ае. 1. Дзеепрым. зал. пр. ад браніраваць. 2. у знач. прым. Пакрыты бранёю (у 2 знач.). [Залыгін:] — Браніраваны поезд прыбыў у распараджэнне Мінскага Савета. Мележ.