хлынкаць [з вугла ў вугал] як прытулля няма. Мсцісл. Няўхв. Пра чалавека, што не можа знайсці сабе адпаведнага месца. Юрчанка 1972, 257. ≺ Хлынкаць - блукаць.
Паведаміць пра недакладнасьць
Усталюйце Слоўнік на вашую прыладу для больш зручнага карыстання. Гэта можна будзе зрабіць і потым, націснуўшы “Усталяваць” унізе старонкі.