зашмарга, -і, ж. і зашмарг, -а, м. Затяжная петля.
Самадзяржаўе цяпер так зацісне зашмаргу на нашай шыі, што толькі сумей дыхнуць. Гартны. Лейцы былі завязаны зашмаргам на Мікітавай назе. Чыгрынаў. Уставіўшы нагу ў лапаць, спачатку зацягнуў забарсень на пятцы, замацаваў зашмарг спераду, затым стаў абвіваць голень аборай. Навуменка.