зверыядавец*, -аўца, м., разм.

Название врага с жестоким, звериным нравом. Добра, што нядоўга ўжо засталося баляваць гэтым зверыядаўцам і ўрэшце калі-небудзь запануе і шчасце. Быкаў. Як зверыядаўцы, лютавалі фашысцкія карнікі, стараючыся як больш утрупяніць людзей. Сабаленка.

Паведаміць пра недакладнасьць