стаўбунаваты, -ая, -ае; абл. Похожий на высокий конусообразный предмет с округлым верхом.

Высахла чарніла ў кантовай стаўбунаватай пляшцы - адна гушча была на дне. Баранавых. Ад стаўбунаватай, таксама выплеценай з ракітніку і пафарбованай у чырвоныя і зялёныя паскі круглай карзіны, дзе ляжалі колькі свежых сыроў ды ўкручаных у анучкі асялкоў масла, смачна пахла солкай, падсушанай паляндвіцай... Адамчык. Мільгалі заінелыя кусты, вывернутыя карчы здаваліся казачнымі белабародымі дзядамі ў стаўбунаватых шапках. Грахоўскі.

Паведаміць пра недакладнасьць