Дзесьці ў шале коні скачуць перад боем, і ў стэпе рыдаюць сурмы за сялом. Трус. Як быццам і цяпер перад варожым дотам знаёмы лейтэнант з забінтаванай галавой наперад кліча ў наступленне роту, іграючы на сурме баравой. Аўрамчык. Сурмы над краем зайгралі гэтак трывожна аб волі. Няхай.
Паведаміць пра недакладнасьць
