Афрацэнтрызм, тэорыя, накіраваная на каштоўнаснае ўзвышэнне афрыканскай культуры. А. сфармаваўся на базе ідэалогіі «негрыцюда» - вучэння пра ўсеўладдзе негрыцянскай расы. Яго прыхільнікі сцвярджалі, што шматвяковае ўладаранне Эўропы павінна змяніцца вяршэнствам Афрыкі. У распрацоўцы А. значная роля належыць стваральніку тэорыі «негрыцюда» сенегальскаму філосафу, паэту і эсэісту Леапольду Сенгору (працы «Дух цывілізацыі і законы афрыканскай культуры», 1956; «Негрыцюд і германізм», 1965, і інш.). Прадстаўнікі А. сцвярджаюць, што розум афрыканскага негра ірацыянальна-інтуітыўны, а розум белага эўрапейца - адпаведна рацыянальна-аналітычны. Паводле А., у адрозненне ад рацыяналістычнага светаўспрымання заходняга чалавека, для неграў уласцівы эмацыянальныя адносіны да свету, якія істотна ўплываюць на асаблівасці ўсіх відаў афрыканскай культуры (рэлігія, літаратура, музыка, выяўленчае мастацтва, мова).
