лупеж м. — грабеж, грабительство

лупежнік н. м. — обдирало, кулак

лупежны — грабительский

лупежыць — грабить

лупека м. —
1) пучеглазый;
2) живодер (МГ)

лупіны ж. мн. — царапины

лупіць што — бить, колотить, драть

луплівасьць ж. — спайность (НТ₅)

лупняк м. — шифер (НТ₅)

лупнякаваты — сланцеватый

лупнякі м. мн. — сланцы (НТ₅)

лупняковы — сланцевый, шиферный

лупцаваць каго — бить, дубасить (плетью)

лупцоўка ж. — плетка

лусачка ж. — чешуйка (НТ₆)

луска ж. —
1) шелуха;
2) чешуя

лускаваты — чешуйчатый, чешуевидный (НТ₆)

лускавікі м. мн. — чешуйчатые (ЗТ)

лусканьне н. — щелкание

лускаўка ж. — стручок (НТ₆)