абуцьце н. = абутак

абушок м. — уменьш. от абух

абхаджэньне н. — обхождение, обращение

абхадзіць (абходзіць), абайсьці (абайці) каго, што — обходить, обойти

абход м. — обход, обхождение

абходзіць дзс. безас. — трогает, обидно. Мяне мала што гэта абходзіць. (Нк.)

абхутваць, абхутаць што — окутывать, окутать

абцас м. = абсац

абцерабіць што — оттеребить, отсечь, оборвать

абцінак м. — обрубок

абцінаць, абцяць што — обрубать, обрубить

абціраньне н. — обтирание

абціраць, абцерці што — обтирать, обтереть

абцугі м. мн. — клещи, щипцы

абцужкі м. мн. — уменьш. от абцугі

абцьвічаны — наказанный розгою

абцьвічыць каго — наказать розгою

абцяжараны — отягощенный, обремененный

абцяжарваць, абцяжарыць каго — отягощать, отяготить; обременять, обременить

абцяжаць, абцяжыць каго — отягощать, отяготить