зацьвіліць каго — зацепить, раздражить

зацьвітаньне н. — зацветание

зацьвітаць, зацьвісьці — зацветать, зацвесть; расцветать, расцвесть

зацьвякаць — зачавкать

зацьвярджальны — утвердительный (НТ₄)

зацьвярджаць, зацьвердзіць што, каго — утверждать, утвердить; санкционировать

зацьвярджэньне н. — утверждение (НТ₄)

зацьма ж., зацьменьне н. — затмен

зацьмець — затмиться

зацьмяваць, зацьміць што, каго — затмевать, затмить

зацяг м. — затягивание, завлечение

зацягаць, зацягнуць што, каго — затягивать, затянуть; завлекать, завлечь

зацярушаны — запорошенный, засоренный

зацярушваць, зацярушыць што — запорошивать, запорошить, засаривать, засорить

зацяты — зарубленный; упорный. Зацяты вораг.

зацяць — см. зацінаць

зачапаць, зачапіць каго, што —
1) затрагивать, затронуть;
2) зацеплять, зацепить

зачапка ж. —
1) зацепка, крюк;
2) придирка

зачараваньне н. — очарование

зачарніць — зачернить