присутствие — 1) прысутнасць; 2) уст. установа

присутствовать — прысутнічаць

присутствующий — які прысутнічае, прысутны

присущий — уласцівы

присчитать — прылічыць

притащить — прыцягнуць, прывалачы

притворить — прычыніць

притереть — прыцерці (шкляны корак)

притесать — прычасаць

притеснение — уціск, прыгнёт

притеснитель — прыгнятальнік

притеснить — прыгнесці, прыгнясці, уціснуць

притечь — прыцячы

притолкать — прыштурхаць, прыпхаць, прыпхнуць

притолока — вяршнік

притом — прытым

приторность — прыкрасць

приторный — прыкры

притронуться — дакрануцца, даткнуцца

притягательность — прыцягальнасць