точилка жен. разг. тачылка, -кі жен.; (брусок) брусок, -ска муж.

точило тачыла, -ла ср.

точильный тачыльны

точильня тачыльня, -ні жен.

точильщик
1. (рабочий) тачыльшчык, -ка муж.
2. (жук) тачыльшчык, -ка муж.

точить
I несовер.
1. (изготовлять точением) тачыць
2. (острить) вастрыць; (на точиле) тачыць
◊ точить зубы тачыць зубы
точить лясы тачыць лясы
точить нож (меч) тачыць (вастрыць) нож (меч)
II несовер. (делать дыры, изъяны) тачыць
червь точит дерево чарвяк точыць дрэва
III несовер. (выделять, источать) книжн. уст. сачыць, ліць, выдзяляць; (о свете, запахе) свяціць, пахнуць

точиться
I несовер. страд. (остриться) вастрыцца; (на точиле) тачыцца; см. точить I
II несовер. страд. (от точить II) тачыцца
III несовер. книжн. уст. цячы, сачыцца, ліцца
кровь точилась из раны кроў цякла (сачылася, лілася) з раны

точка
I жен.
1. (метка, знак) кропка, -кі жен.
точка с запятой грам. кропка з коскай
2. мат., тех. пункт, род. пункта муж.
3. (место) пункт, род. пункта муж.
исходная точка зыходны пункт
4. (предел, граница) пункт, род. пункта муж.
точка замерзания пункт замярзання
точка кипения пункт кіпення
точка отсчёта пункт адліку
◊ точка в точку кропка ў кропку
точка зрения пункт погляду (гледжання)
в (самую) точку у самы раз
до точки (дойти, довести и т.п.) да краю, дарэшты (дайсці, давесці и т.п.)
ставить (поставить) точку ставіць (паставіць) кропку
ставить (поставить) точки над (на) «і» ставіць (паставіць) кропкі над (на) «і»
сдвинуть с мёртвой точки зрушыць з мёртвага пункта
на точке замерзания на пункце замярзання
и точка і ўсё
II жен. (действие)
1. (изготовление) тачэнне, -ння ср.
2. (острение) вастрэнне, -ння ср.; (на точиле) тачэнне, -ння ср.

точнее сравнит. ст.
1. нареч. дакладней
2. прил. дакладнейшы

точно
1. нареч. дакладна; (ровно) роўна
он выполнил поручение точно ён выканаў даручэнне дакладна
точно в три часа роўна (дакладна) у тры гадзіны
2. нареч. (совершенно, вполне) якраз
точно такая же книга якраз такая ж кніга
3. частица так, ага, праўда, сапраўды
точно, это он сделал так (праўда, сапраўды), гэта ён зрабіў
4. союз быццам, нібы
что ты бежишь точно с цепи сорвался што ты бяжыш, быццам (нібы) з ланцуга сарваўся
5. (в самом деле) вводн. сл. уст. сапраўды
он, точно, был вчера у нас ён, сапраўды, быў учора ў нас
◊ так точно воен. так точна

точность дакладнасць, -ці жен.; акуратнасць, -ці жен.
с точностью до мат. з дакладнасцю да
в точности разг. дакладна

точный дакладны; (аккуратный) акуратны
точная механика дакладная механіка
точные науки дакладныя навукі
точное время дакладны час
точный человек акуратны чалавек

точь: точь-в-точь нареч. разг. зусім дакладна; (слово в слово) слова ў слова; (при сравнении) якраз як, кропля ў кроплю
он пересказал всё точь-в-точь, как было ён пераказаў усё зусім дакладна, як было
мальчик - точь-в-точь отец хлопчык - якраз як бацька, хлопчык - выліты бацька
мальчик точь-в-точь похож на отца хлопчык кропля ў кроплю падобны на бацьку

тошнить несовер. безл.
1. (о состоянии тошноты) нудзіць; быць моташна (млосна); (рвать) рваць, ванітаваць
его три дня тошнило яго тры дні рвала, ён тры дні ванітаваў
меня тошнит мяне нудзіць (мне моташна, мне млосна)
2. перен. разг. нудзіць
меня тошнит от его разговора мяне нудзіць ад яго гаворкі

тошно разг.
1. нареч. моташна; нудна, нудліва; см. тошный 1
2. безл. в знач. сказ. (тошнит) моташна; нудзіць; (дурно) млосна
3. безл. в знач. сказ. (противно) агідна, праціўна, гадка, гідка, прыкра, моташна, нудзіць
тошно смотреть на это агідна (праціўна, гадка, гідка, прыкра, моташна, нудзіць) глядзець на гэта
4. безл. в знач. сказ. (тоскливо) тужліва; нудна, нудліва; сумна

тошнота
1. млоснасць, -ці жен.; млосць, род. млосці жен.
2. перен. агіднасць, -ці жен., адваротнасць, -ці жен.

тошнотворность моташліварць, -ці жен.

тошнотворный, тошнотный мед. моташлівы

тошный разг.
1. моташны; нудны, нудлівы
2. перен. праціўны, агідны

тощать несовер. разг.
1. худзець
2. перен. (скудеть) пусцець, мізарнець