трудоёмкий працаёмкі

трудоёмкость працаёмкасць, -ці жен.

трудолюбиво нареч. працавіта

трудолюбивый працавіты

трудолюбие ср. працавітасць, -ці жен.

трудоспособность працаздольнасць, -ці жен.

трудоспособный працаздольны

трудотерапия мед. працатэрапія, -піі жен.

трудоустраивать несовер. працаўладкоўваць

трудоустраиваться возвр., страд. працаўладкоўвацца

трудоустроенный працаўладкаваны

трудоустроить совер. працаўладкаваць

трудоустроиться працаўладкавацца

трудоустройство працаўладкаванне, -ння ср.

трудяга муж., жен. прост. (о мужчине) працавік, -ка муж., рабацяга, -гі муж.; (о женщине) працавічка, -кі жен., рабацяга, -гі жен.

трудящийся
1. прич. які (што) працуе
2. прил. працоўны
трудящиеся массы працоўныя масы
3. сущ. працоўны, -нага муж.

труженик працаўнік, -ка муж.; (трудолюбивый человек - ещё) працавік, -ка муж.

труженица працаўніца, -цы жен., працавічка, -кі жен.

труженический працоўны

труженичество ср. працоўнае жыццё