тутоводческий тутаводчы

тутовые мн. сущ. бот. тутавыя, -вых

тутовый тутавы
тутовое дерево тутавае дрэва, шаўкоўніца

тут-то нареч. разг. вось тут, якраз тут
◊ не тут-то было дзе там, але не тое

туф геол. туф, род. туфу муж.

туфелька жен. уменьш. туфлік, -ка муж.

туфельный туфлевы

туфля жен. туфель, -фля муж.
домашние туфли туфлі, пантофлі

туфобетон туфабетон, -ну муж.

туфовый геол. туфавы

тухлинка разг. тухліна, -ны жен.

тухлость тухласць, -ці жен., тухліна, -ны жен., тхліна, -ны жен.

тухлый тухлы

тухлятина разг. тухляціна, -ны жен.

тухнуть
I несовер. (гаснуть) тухнуць
II несовер. (загнивать) разг. тухнуць, пратухаць

туча прям., перен. хмара, -ры жен.
грозовая туча навальнічная хмара
туча саранчи хмара саранчы
◊ тучи сгустились (собрались) над кем-либо, чем-либо хмары навіслі над кім-небудзь, чым-небудзь
он ходит как туча ён ходзіць як хмара

тучевой хмаравы

тучка уменьш.-ласк. хмарка, -кі жен.

тучнеть несовер.
1. (о ком-либо) сыцець, тлусцець, паўнець, гладчэць
2. (о земле) тлусцець, набірацца сілы
3. (о колосе, зерне) ядранець, налівацца, паўнець; (о траве) станавіцца сакавітым (больш сакавітым, сакаўным, больш сакаўным, сакаўнейшым, сочным, больш сочным, сачнейшым)

тучность
1. сытасць, -ці жен., тлустасць, -ці жен., паўната, -ты жен.
2. тлустасць, -ці жен., урадлівасць, -ці жен.
3. ядранасць, -ці жен., паўната, -ты жен.; сакавітасць, -ці жен., сочнасць, -ці жен.; см. тучный