тяготы мн. цяжар, -ру муж.

тягун мор. цягун, род. цегуну муж.

тягучесть цягучасць, -ці жен.

тягучий цягучы

тягчайший вельмі цяжкі, найцяжэйшы

тяж муж.
1. тех. пас, род. паса муж., цяж, род. цяжа муж.
2. (в повозке) атоса, -сы жен.
3. мед. цяж, род. цяжа муж.
тяжи в лёгких цяжы ў лёгкіх

тяжба жен.
1. (судебное дело) уст. цяжба, -бы жен., судовая справа, суд, род. суду муж.
2. перен. спрэчка, -кі жен.; спаборніцтва, -ва ср., змаганне, -ння ср.

тяжебник муж. уст. суцяга, -гі муж., жен., суцяжнік, -ка муж.

тяжебница жен. уст. суцяга, -гі муж., жен., суцяжніца, -цы жен.

тяжебный судовы; спрэчны

тяжелее сравнит. ст.
1. нареч. цяжэй
нагрузить тяжелее нагрузіць цяжэй
2. прил. цяжэйшы
этот сундук тяжелее ящика гэты куфар цяжэйшы за скрынку

тяжелеть несовер. цяжэць

тяжело нареч., безл. в знач. сказ. цяжка
тяжело дышать цяжка дыхаць
ей тяжело без помощи ёй цяжка без дапамогі
на душе тяжело на душы цяжка

тяжелоатлет спорт. цяжкаатлет, -та муж.

тяжелоатлетический цяжкаатлетычны

тяжелобольной цяжкахворы

тяжеловато нареч., безл. в знач. сказ. цяжкавата

тяжеловатый зацяжкі, цяжкаваты

тяжеловес спорт. (спортсмен) цяжкай вагі, цяжкавагавік, -ка муж.; (об атлете) цяжкаатлет, -та муж.

тяжеловесность
1. цяжкавагавасць, -ці жен., цяжкаважнасць, -ці жен.
2. перен. цяжкасць, -ці жен., цяжкаважнасць, -ці жен.; нязграбнасць, -ці жен.