тифон
1. миф. тыфон, -на муж.
2. уст. (тайфун) тайфун, -на муж.

тифус уст. тыфус, -су муж.

тихий в разн. знач. ціхі
тихая ночь ціхая ноч
тихий голос ціхі голас
тихий ход ціхі ход
тихая радость ціхая радасць
тихие дети ціхія дзеці
◊ в тихом омуте черти водятся у ціхім балоце чэрці вядуцца
тихой сапой ціхай сапай

Тихий океан Ціхі акіян

тихнуть несовер. разг. ціхнуць, сціхаць; змаўкаць

тихо нареч., безл. в знач. сказ. ціха

тиховейный поэт. ціхавейны

тиховодный ціхаводны

тиховодье ціхаводдзе, -ддзя ср.

тихомолком нареч. разг. цішком, цішаком

тихонький разг. ціхенькі

тихонько нареч. ціхенька, ціхутка, паціху

тихоня разг. ціхоня, -ні муж., жен.

тихоокеанский ціхаакіянскі

тихоструйный поэт. ціхаплынны, ціхаструменны

тихоход ціхаход, -да муж.

тихоходка зоол. ціхаходка, -кі жен.

тихоходность ціхаходнасць, -ці жен.

тихоходный ціхаходны

тихохонько нареч. разг. ціхенечка, ціхутка