тренькнуть совер. однокр. разг. тромкнуць

трепак (танец) трапак, -ка муж.

трепалка жен. текст. трапло, -ла ср.

трепало ср. текст. трапло, -ла ср.

трепальный трапальны

трепальня трапальня, -ні жен.

трепальщик трапальшчык, -ка муж.

трепальщица трапальшчыца, -цы жен.

трепан мед. трэпан, -на муж.

трепанация мед. трэпанацыя, -цыі жен.

трепанг зоол. трэпанг, -га муж.

трепанговый трэпангавы

трепание
1. развяванне, -ння ср.; рванне, -ння ср.; матлянне, -ння ср.; трасенне, -ння ср.; тармашэнне, -ння ср.; тузанне, -ння ср.; перабіранне, -ння ср.; кудлачанне, -ння ср.; цяганне, -ння ср.
2. трапанне, -ння ср., дранне, -ння ср., бузаванне, -ння ср.
3. ляпанне, -ння ср., паляпванне, -ння ср.
4. трапанне, -ння ср.
5. бузаванне, -ння ср.; см. трепать 1,2,4-6

трепанированный трэпанаваны

трепанировать совер., несовер. мед. трэпанаваць

трепанироваться несовер. страд. трэпанавацца

трёпанный прич.
1. рваны; матляны; трэсены; тармошаны; тузаны; перабіраны, кудлачаны; цяганы
2. трапаны; см. трепать 1,5

трепануть совер., однокр. прост.
1. рвануць; матнуць; трасануць; тармаснуць; тузануць
2. ляпнуць; см. трепать 1,4

трёпаный прил.
1. (о льне и т.п.) трапаны, вытрапаны
2. (изорванный) разг. патрапаны, падраны, падзёрты, збузаваны
3. (о волосах) разг. ускудлачаны, раскудлачаны

трепать несовер.
1. (развевать) развяваць; (рвать) рваць; (мотать) матляць; (трясти) трэсці; (тормошить) тармасіць; (дёргать) тузаць; (волосы и т.п.) перабіраць, кудлаціць; (за волосы - в наказание) цягаць
ветер треплет её платье вецер развявае (рве) яе сукенку
шквалом треплет паруса шквалам рве (матляе, развявае) парусы
лиса треплет курицу ліса тармосіць курыцу
ветром треплет гриву ветрам развявае грыву
трепать кого-либо за волосы цягаць (тузаць) каго-небудзь за валасы
2. (о костюме, обуви и т.п. - рвать) разг. трапаць, драць, дзерці; бузаваць
он быстро треплет одежду ён хутка трэпле (дзярэ, бузуе) адзенне
3. (о лихорадке) разг. трэсці
4. (похлопывать) ляпаць, паляпваць
начал трепать по плечу пачаў ляпаць (паляпваць) па плячы
5. (лён, пеньку) трапаць
6. (поносить) разг. бузаваць
имя его постоянно треплют імя яго заўсёды бузуюць
◊ трепать нервы матаць (вымотваць) нервы
трепать языком мянціць (малоць) языком