-
681
трихом бот. трыхом, -ма муж.
-
682
трихомоноз мед. трыхаманоз, -зу муж.
-
683
трихотомия спец. трыхатамія, -міі жен.
-
684
трихофития мед. трыхафітыя, -тыі жен.
-
685
трицепс анат. трыцэпс, -са муж.
-
686
трицикл тех. трыцыкл, -ла муж.
-
687
трищетинник бот. трышчаціннік, -ку муж.
-
688
триэдр мат. трыэдр, -ра муж.
-
689
троакар мед. траакар, -ра муж.
-
690
трог геол. трог, род. трога муж.
-
691
трогательно нареч. чулліва; замілавальна, міла, люба
как любят друг друга, трогательно смотреть як кахаюць адно аднаго, міла (люба) глядзець -
692
трогательность чуллівасць, -ці жен.; замілавальнасць, -ці жен.; жаласлівасць, -ці жен.
-
693
трогательный чуллівы; (умилительный) замілавальны; (жалкий) жаласлівы
трогательный рассказ чуллівае (жаласлівае) апавяданне
трогательное зрелище чуллівае (замілавальнае) відовішча -
694
трогать
I несовер.
1. (прикасаться) чапаць, кратаць, кранаць; (только с отрицанием не в повелит. ещё) рушыць
не трогай не чапай (не кратай, не кранай, не руш)
трогать кого-либо за плечо кратаць (кранаць) каго-небудзь за плячо
2. прям., перен. (задевать) чапаць
не трогай детей, пусть играют не чапай дзяцей, няхай гуляюць
3. (двигаться с места, отправляться в путь) разг. рушыць
трогай! руш!, пайшлі!, паехалі
пора трогать пара рушыць
II несовер. (вызывать глубокие чувства) узрушваць, узварушваць, кранаць, кратаць, расчульваць; (беспокоить, волновать) абыходзіць
его рассказ тронул меня до слёз яго апавяданне ўзрушыла (кранула, расчуліла) мяне да слёз
меня (его) это мало трогает мяне (яго) гэта мала абыходзіць -
695
трогаться
I несовер.
1. (сдвигаться с места, направляться куда-либо) рушыцца, кратацца, кранацца
трогаться в путь рушыцца ў дарогу
поезд всё ещё не трогается поезд усё яшчэ не кратаецца (не кранаецца)
не трогаться с места не рушыцца (не кратацца) з месца
2. страд. чапацца, кратацца, кранацца; см. трогать I 1
II несовер. (испытывать чувство умиления) расчульвацца; см. тронуться II -
696
троглодит палеонт., перен. разг. трагладыт, -та муж.
-
697
трое (с сущ. муж.) тры, род. трох; (с сущ. муж. и жен., вместе взятыми, с сущ. общего рода, с сущ., употребляющимися только во мн., с сущ., обозначающими детей и детёнышей, с личными мест. мн.) трое, род. траіх
трое товарищей тры таварышы
их было трое - двое мужчин и одна женщина іх было трое - два мужчыны і адна жанчына
у них трое детей у іх трое дзяцей
трое котят трое кацянят
трое суток трое сутак -
698
троеборье спорт. трохбор'е, -р'я ср.
-
699
троебрачие ср. трохшлюбнасць, -ці жен.
-
700
троебрачный трохшлюбны
На запыт знайшоўся 951 артыкул
Паведаміць пра недакладнасьць