тернослива бот. цернасліва, -вы жен.

тёрочный
1. таркавы
2. с.-х. цёрачны

терпеливо нареч. цярпліва, трывуча

терпеливость цярплівасць, -ці жен., трывучасць, -ці жен.

терпеливый цярплівы, трывучы
терпеливый человек цярплівы (трывучы) чалавек, цярплівец

терпен хим. тэрпен, -ну муж.

терпение ср. в разн. знач. цярплівасць, -ці жен., цярпенне, -ння ср.
◊ вывести из терпения вывесці з цярплівасці
терпение лопнуло цярплівасці не хапае
вооружиться терпением запасціся цярплівасцю, набрацца цярплівасці
потерять терпение страціць цярплівасць
запастись терпением запасціся цярплівасцю, набрацца цярплівасці
на всякое хотение есть терпение на ўсякае хаценне ёсць цярпенне
терпение и труд всё перетрут цярпі казак - атаманам будзеш

терпенный хим. тэрпенны

терпентин муж. спец. тэрпенцін, -ну муж.; разг. тарпатына, -ны жен.; жывіца, -цы жен.

терпентинный, терпентиновый тэрпенцінавы; разг. тарпатынавы

терпеть несовер.
1. (безропотно переносить) цярпець, трываць
терпеть боль цярпець боль
было очень больно, но пришлось терпеть было вельмі балюча, але давялося цярпець (трываць)
2. (мириться с кем-чем) цярпець; (сносить) зносіць; (выносить) выносіць; (переносить) пераносіць
он не терпит возражений ён не выносіць (не пераносіць) пярэчанняў
3. (подвергаться чему-либо) несці, цярпець, перажываць
терпеть убытки несці страты
терпеть поражение цярпець паражэнне
терпеть неудачу цярпець няўдачу
терпеть неприятности цярпець (перажываць) непрыемнасці
◊ время терпит час яшчэ ёсць, час (яшчэ) дазваляе, часу (яшчэ) хапае
время не терпит часу мала (няма), час не чакае
дело не терпит (отлагательства) адкладваць (справы) нельга, справа не чакае
бумага всё терпит папера ўсё вытрымае
терпеть не могу цярпець не магу

терпеться безл. цярпецца
не терпиться не цярпіцца

терпимо
1. нареч. разг. цярпіма; памяркоўна
2. безл. в знач. сказ. цярпіма, нічога
это ещё терпимо гэта яшчэ цярпіма (нічога), гэта яшчэ можна цярпець

терпимость
1. цярпімасць, -ці жен.; памяркоўнасць, -ці жен.
2. дапушчальнасць, -ці жен.; ніштаватасць, -ці жен.; см. терпимый
◊ дом терпимости уст. публічны дом, дом распусты

терпимый
1. цярпімы; (снисходительный) памяркоўны
терпимое отношение к чему-либо цярпімыя (памяркоўныя) адносіны да чаго-небудзь
2. (допустимый) дапушчальны; (сносный) ніштаваты

терпингидрат хим., фарм. тэрпінгідрат, -ту муж.

терпкий (о плодах, вине) даўкі, аскомісты; (кислый) кіслы

терпкость даўкасць, -ці жен., аскомістасць, -ці жен.; кіслата, -ты жен.

терпуг стол. рашпіль, -ля муж., напільнік, -ка муж.

терпужный рашпільны, напільнікавы