укрепить совер. в разн. знач. умацаваць, мног. паўмацоўваць; (прикрепить - ещё) прымацаваць, мног. папрымацоўваць

укрепиться в разн. знач. умацавацца; (прикрепиться - ещё) прымацавацца

укрепление
1. (действие) умацаванне, -ння ср.; неоконч. умацоўванне, -ння ср.; прымацаванне, -ння ср.; неоконч. прымацоўванне, -ння ср.; см. укрепить, укреплять
2. в др. знач. умацаванне, -ння ср.
добиться укрепления трудовой дисциплины дабіцца ўмацавання працоўнай дысцыпліны
долговременное укрепление воен. даўгачаснае умацаванне
береговые укрепления воен. берагавыя ўмацаванні

укреплённый
1. прич. умацаваны, мног. паўмацоўваны; прымацаваны; мног. папрымацоўваны; см. укрепить
2. прил. умацаваны
укреплённый район умацаваны раён

укреплять несовер. в разн. знач. умацоўваць; (прикреплять - ещё) прымацоўваць
укреплять плотину умацоўваць плаціну
укреплять фронт сторонников мира умацоўваць фронт прыхільнікаў міру
укреплять местность воен. умацоўваць мясцовасць
укреплять булавкой прымацоўваць шпількай

укрепляться
1. в разн. знач. умацоўвацца; (прикрепляться - ещё) прымацоўвацца
здоровье укрепляется здароўе ўмацоўваецца
дружба укрепляется дружба ўмацоўваецца
батальон укрепляется около моста батальён умацоўваецца каля моста
2. страд. умацоўвацца; прымацоўвацца; см. укреплять

укрепляющий
1. прич. які (што) умацоўвае; які (што) прымацоўвае
2. прил. умацавальны

укромно нареч. зацішна; (уютно) утульна; (тихо) ціха

укромность зацішнасць, -ці жен.; утульнасць, -ці жен.

укромный зацішны; (уютный) утульны; (тихий) ціхі
укромный уголок зацішны (ціхі) куток

укроп бот. кроп, род. кропу муж.

укропный кропавы

укротитель утаймавальнік, -ка муж.; (дрессировщик) дрэсіроўшчык, -ка муж.

укротительница утаймавальніца, -цы жен.; дрэсіроўшчыца, -цы жен.

укротить совер. прям., перен. утаймаваць; уціхамірыць

укротиться прям., перен. утаймавацца; уціхамірыцца

укрощать несовер. прям., перен. утаймоўваць; уціхамірваць

укрощаться возвр., страд. утаймоўвацца; уціхамірвацца

укрощение утаймаванне, -ння ср.; уціхамірванне, -ння ср.; (неоконч. действие) утаймоўванне, -ння ср.; уціхамірванне, -ння ср.

укрощённый утаймаваны; уціхаміраны