ублаготворить совер. уст., ирон. задаволіць

ублаготвориться задаволіцца

ублаготворять несовер. уст., ирон. задавальняць

ублаготворяться возвр., страд. задавальняцца

ублажать несовер. разг. улагоджваць

ублажаться страд. улагоджвацца

ублажить совер. разг. улагодзіць

ублюдок
1. (помесь - о животных) уст. прост. мяшанец, -нца муж.
2. перен. презр. вырадак, -дка муж.

ублюдочный
1. (о животных) мяшаны
2. перен. презр. палавінчаты, кампрамісны

убогая сущ. убогая, -гай жен.

убогий
1. прил. убогі
2. сущ. убогі, -гага муж.

убого нареч. убога

убогость убогасць, -ці жен.

убожество убоства, -ва ср.

убоина жен.
1. (о мясе) спец. свежына, -ны жен.
2. (скотина на убой) обл. жывёла на зарэз (на забой)

убой зарэз, -зу муж., забой, -бою муж.
на убой на зарэз (на забой)
◊ кормить как на убой карміць як на зарэз (на забой)
гнать на убой гнаць на смерць

убойность воен. забойнасць, -ці жен.

убойный в разн. знач. забойны
убойный вес забойная вага

убойщик разнік, -ка муж.

убор муж. убор, -ру муж.; убранне, -ння ср.
головной убор галаўны ўбор