чинный
1. (благопристойный) прыстойны; (степенный) паважны
2. (жеманный) манерны; (церемонный) цырымонны

чиновник чыноўнік, -ка муж.

чиновница чыноўніца, -цы жен.

чиновнический чыноўніцкі

чиновничество собир. чыноўніцтва, -ва ср.

чиновничий чыноўніцкі

чиновный чыноўны

чинодрал презр. чынадрал, -ла муж.

чиноначалие уст., ирон. чынаначалле, -лля ср.

чинопочитание уст., ирон. чынашанаванне, -ння ср.

чинопроизводство ср. уст. наданне чыну

чинуша разг. презр. чынуша, -шы муж.

чинш эк., ист. чынш, род. чыншу муж.

чиншевик эк., ист. чыншавік, -ка муж.

чиншевой чыншавы

чирей муж. разг. скула, -лы жен.

чирёнок муж. зоол. чыраня и чыранё, -няці ср.

чирик межд. разг. цырык

чириканье цырыканне, -ння ср., цвырканне, -ння ср.

чирикать несовер. цырыкаць, цвыркаць