единоборствовать несовер. адзінаборнічаць

единобрачие ср. аднашлюбнасць, -ці жен.

единобрачный аднашлюбны

единоверец рел. аднаверац, -рца муж.

единоверие аднаверства, -ва ср.

единоверка аднаверка, -кі жен.

единоверный
1. прил. аднаверны
2. сущ. аднаверны, -нага муж.

единоверческий аднаверскі

единоверчество аднаверства, -ва ср.

единовластие ср. адзінаўладдзе, -ддзя ср., адзінаўладства, -ва ср.

единовластно нареч. адзінаўладна

единовластный адзінаўладны

единовременно нареч.
1. аднаразова
2. адначасова; см. единовременный

единовременность
1. аднаразовасць, -ці жен.
2. адначасовасць, -ці жен.

единовременный
1. (производимый один раз) аднаразовы
2. (одновременный) адначасовы

единогласие ср. аднагалоснасць, -ці жен.

единогласно нареч. аднагалосна

единогласный аднагалосны
единогласное мнение аднагалосная думка

единодержавие уст. адзінаўладдзе, -ддзя ср., адзінаўладства, -ва ср., самаўладдзе, -ддзя ср., самаўладства, -ва ср.

единодержавный уст. адзінаўладны, самаўладны