живодёрство прост. жывадзёрства, -ва ср.

живой
1. в разн. знач. жывы
живые цветы жывыя кветкі
живой вес жывая вага
живой язык жывая мова
2. (проворный, быстрый) жвавы, рухавы
очень живой ребёнок вельмі жвавае (рухавае) дзіця
3. (деятельный) дзейны
принимать живое участие в работе прымаць дзейны ўдзел у рабоце
4. (оживлённый) жвавы, бойкі
живая беседа жвавая (бойкая) гутарка
5. (выразительный) выразны, яркі
живое изложение яркі пераказ (выклад)
◊ живая вода фольк. жывая вада
ни жив ни мёртв ні жывы ні мёртвы
на живую нитку на жывую нітку
задеть за живое крануць за жывое
ни одной живой души ні адной жывой душы
живого места нет жывога месца няма

живокость жен. бот. рагулькі, -лек, ед. рагулька, -кі жен.
живокость садовая рагулькі садовыя

живописание уст. маляванне, -ння ср.; апісванне, -ння ср.

живописать несовер. уст. книжн.
1. совер. намаляваць, апісаць
2. несовер. маляваць, апісваць

живописец жывапісец, -сца муж.

живописно нареч. маляўніча

живописность маляўнічасць, -ці жен.

живописный
1. (красивый) маляўнічы
живописная местность маляўнічая мясцовасць
2. (относящийся к живописи) жывапісны
живописная техника жывапісная тэхніка

живопись жен. жывапіс, -су муж.

живорез прост. жыварэз, -за муж.

живородка зоол. жывародка, -кі жен.

живородящие мн. сущ. зоол. жывародзячыя, -чых

живородящий прил. жывародзячы
живородящие рыбы жывародзячыя рыбы

живорождённый жыванароджаны

живость
1. жывасць, -ці жен.
2. (подвижность) жвавасць, -ці жен.; рухавасць, -ці жен.
3. (выразительность) выразнасць, -ці жен., яркасць, -ці жен.; см. живой

живот
I жывот, -вата муж.
II муж. (жизнь) уст. жыццё, -цця ср.
◊ не на живот, а на смерть не на жыццё, а на смерць

животворно нареч. жыватворна

животворность жыватворнасць, -ці жен.

животворный жыватворны