Пікасо Пабла (1881-1973), французскі жывапісец, скульптар, графік, гравёр, мастак па кераміцы. Па паходжанні гішпанец. Вучыўся ў Школе выяўленчых мастацтваў (Барселона), у Каралеўскай акадэміі мастацтваў (Мадрыд). Лічыцца адным з заснавальнікаў кубізму (разам з Ж.Бракам). Першы перыяд яго творчасці прынята называць «блакітным» (1904-1905) з-за відавочнай перавагі ў карцінах блакітнай танальнасці (колераў). Затым пачаўся «ружовы перыяд» (1906-1907). З сярэдзіны 1910-х г. ствараў творы ў духу неакласіцызму, у шэрагу работ блізкі да сюррэалізму. Сцвярджаў, што ён любіць мастацтва як «адзіную мэту свайго жыцця» і што «не мог бы жыць, не аддаючы мастацтву ўвесь свой час». Лічыў, што ў жывапісе «важныя толькі знаходкі», а праяўленне ўсякіх пачуццяў адвяргаецца. Творы П. прысвечаны абяздоленым людзям («Дзяўчынка на шары», 1905), маюць грамадскае значэнне (пано «Герніка», 1937), глыбокі гуманістычны змест (малюнак «Голуб свету», 1947).