обстоятельный — 1) паважны, сталы; 2) дакладны, грунтоўны

обстоятельство — 1) акалічнасць; 2) абставіны; 3) лингв. акалічнасць

обстрогать — абстругаць, абгабляваць

обстроить — 1) аббудаваць; 2) забудаваць

обсудить — абмеркаваць

обсуждение — абмеркаванне

обсчёт — аблік, аблічванне

обсчитать — аблічыць

обтаивать — абтаваць

обтаять — абтаць

обтекаемый — абцякальны

обтереть — абцерці

обтесать — абчасаць

обтыкать — абаткнуць

обувной — абутковы

обувь — абутак

обуглить — асмаліць, апаліць

обуздать — 1) забрытаць, надзець аброць; 2) перен. утаймаваць, уціхамірыць

обузить — завузіць

обуревать — ахапляць, апаноўваць