обусловить — абумовіць

обусловленный — абумоўлены

обустроить — 1) падрыхтаваць; 2) забудаваць; 3) устроіць, уладкаваць

обуять — ахапіць, апанаваць

обходительность — далікатнасць, ветлівасць

обходительный — далікатны, ветлівы

обшарить — абшукаць, абшнарыць; абмацаць

обширный — вялізны, вялікі, шырокі

общаться — 1) мець зносіны; 2) вадзіцца

общегосударственный — агульнадзяржаўны

общегражданский — агульнаграмадзянскі

общежитие — 1) інтэрнат; 2) супольнае жыццё

общеизвестный — агульнавядомы

общение — зносіны, сувязь; адносіны

общеобразовательный — агульнаадукацыйны

общепризнанный — агульнапрызнаны

общепринятый — агульнапрыняты

общественность — грамадскасць

общественный — грамадскі

общество — 1) грамадства; 2) таварыства