-
701
удостоверять несовер. сведчыць
-
702
удостоверяться
1. упэўнівацца; пераконвацца
2. страд. сведчыцца -
703
удостоенный удастоены; (награждённый - ещё) ганараваны
работа удостоена Государственной премии праца ўдастоена Дзяржаўнай прэміі (ганаравана Дзяржаўнай прэміяй) -
704
удостоивать см. удостаивать
-
705
удостоиваться см. удостаиваться
-
706
удостоить совер. в разн. знач. удастоіць; (наградить - ещё) ганараваць
удостоить учёной степени доктора наук удастоіць вучонай ступені доктара навук
удостоить высокой награды удастоіць высокай узнагароды (ганараваць высокай узнагародай)
удостоить ласковым словом ирон. удастоіць ласкавым словам -
707
удостоиться в разн. знач. удастоіцца
-
708
удосуживаться несовер. знаходзіць (выбіраць) час, збірацца; см. удосужиться
-
709
удосужиться совер. разг. знайсці (выбраць) час, сабрацца
не удосужится написать письмо не знойдзе (не выбера) часу (не збярэцца) напісаць пісьмо -
710
удочерение удачарэнне, -ння ср.
-
711
удочерённый удачароны
-
712
удочерить совер. удачарыць
-
713
удочерять несовер. удачараць
-
714
удочеряться страд. удачарацца
-
715
удочка вуда, -ды жен.; вудачка, -кі жен.
закинуть удочку закінуць вуду (вудачку)
поймать на удочку злавіць на вуду (вудачку)
попасться на удочку папасціся на вуду (вудачку)
смотать удочки скруціць (зматаць) вуды -
716
удрать совер. разг. уцячы, мног. паўцякаць
- 717
-
718
удружить совер. разг.
1. удружыць
2. ирон. удружыць, узычыць, зрабіць ласку
ну и удружил он мне своим непрошенным вмешательством ну і ўдружыў (зрабіў ласку) ён мне сваім няпрошаным умяшаннем -
719
удручать несовер. гнясці, прыгнятаць, прыгнечваць; (печалить) засмучаць, засмучваць
эти обстоятельства в особенности удручали его гэтыя абставіны асабліва гнялі (прыгняталі, прыгнечвалі, засмучалі, засмучвалі) яго -
720
удручаться засмучацца, засмучвацца
На запыт знайшлося 2779 артыкулаў
Паведаміць пра недакладнасьць