удэгейский удэгейскі

удэйский удэйскі

удэхе см. удэге

удэхейский см. удэгейский

уедать несовер. прост.
1. заядаць, загрызаць
2. уядаць, падколваць; см. уесть

уединение ср.
1. (действие) адасабленне, -ння ср.; неоконч. адасобліванне, -ння ср.
2. (одиночество) самота, -ты жен.; адзінота, -ты жен.; (обособленность) адасобленасць, -ці жен.; (тихое место) зацішак, -шку муж.
он любит уединение ён любіць самоту (адзіноту)
он жил в уединении ён жыў у адзіноце

уединённо нареч. самотна, адзінока; адасоблена

уединённость самотнасць, -ці жен., адзінокасць, -ці жен.; адасобленасць, -ці жен.; зацішнасць, -ці жен.

уединённый
1. прич. адасоблены
2. прил. (одинокий) самотны, адзінокі; (обособленный) адасоблены; (тихий) зацішны

уединить совер. адасобіць

уединиться адасобіцца

уединять несовер. адасабляць

уединяться возвр., страд. адасабляцца

уезд ист. павет, -та муж.

уездить совер. прост.
1. (укатать, утрамбовать) уездзіць, аб'ездзіць, абабіць, утрамбаваць
2. (измучить ездой) заездзіць, замучыць яздой

уездиться
1. (укататься, утрамбоваться) уездзіцца, аб'ездзіцца, абабіцца, утрамбавацца
2. (измучиться ездой) змучыцца (стаміцца) ад язды

уездный ист. павятовы

уезжать несовер. ехаць; (выезжать) выязджаць; (отъезжать) ад'язджаць; (заезжать) заязджаць
уезжать в Москву ехаць (выязджаць, ад'язджаць) у Маскву
он уезжает на месяц из Минска ён едзе (выязджае, ад'язджае) на месяц з Мінска
он уезжает поездом ён едзе поездам

уезженный
1. прич. уезджаны, аб'езджаны, абабіты, утрамбаваны; заезджаны, замучаны яздой; см. уездить
2. прил. (укатанный, утрамбованный) біты, убіты, уезджаны, аб'езджаны, утрамбаваны
уезженная дорога бітая (убітая, уезджаная, аб'езджаная, утрамбаваная) дарога

уезживать несовер. прост.
1. (укатывать, утрамбовывать) уезджваць, аб'езджваць, абабіваць, утрамбоўваць
2. (измучивать ездой) заезджваць, замучваць (яздой)