На запыт знайшоўся 281 артыкул

  1. 241
    утрястись в разн. знач. утрэсціся
  2. 242
    утучнение ср.
    1. (действие) удобрыванне, -ння ср.; угнаенне, -ння ср., угнойванне, -ння ср.; укормліванне, -ння ср., адкормліванне, -ння ср.; см. утучнять
    2. (состояние) удобранасць, -ці жен.; угноенасць, -ці жен.; укормленасць, -ці жен., адкормленасць, -ці жен.
  3. 243
    утучнённый
    1. удобраны; угноены
    2. укормлены, адкормлены; см. утучнить
  4. 244
    утучнить совер.
    1. удабрыць, удобрыць; (навозом - ещё) угнаіць
    2. (животных) укарміць, адкарміць
  5. 245
    утучниться
    1. удабрыцца, удобрыцца; (навозом - ещё) угнаіцца
    2. (о животных) укарміцца, адкарміцца
  6. 246
    утучнять несовер.
    1. удабраць, удобрываць; (навозом - ещё) угнойваць
    2. (животных) укормліваць, адкормліваць
  7. 247
    утучняться
    1. удабрацца, удобрывацца; (навозом - ещё) угнойвацца
    2. (о животных) укормлівацца, адкормлівацца
    3. страд. удабрацца, удобрывацца; угнойвацца; укормлівацца, адкормлівацца; см. утучнять
  8. 248
    утушать несовер. прост. гасіць, тушыць
  9. 249
    утушаться
    1. пагасаць, патухаць; (угасать) згасаць, затухаць
    2. страд. гасіцца, тушыцца; см. утушать
  10. 250
    утушение
    1. гашэнне, -ння ср., тушэнне, -ння ср.; см. утушать
    2. пагасанне, -ння ср., патуханне, -ння ср.; згасанне, -ння ср., затуханне, -ння ср.; см. утушаться 1
  11. 251
    утушенный прост. пагашаны, патушаны
  12. 252
    утушённый кул. разг. утушаны
  13. 253
    утушить
    I совер. прост. пагасіць, патушыць
    II совер. кул. разг. утушыць
  14. 254
    утушиться
    I совер. прост. пагаснуць, патухнуць; (угаснуть) згаснуць, затухнуць
    II совер. кул. разг. утушыцца
  15. 255
    утыкать
    I (утыкать) совер. разг. утыкаць; (запихивая, заполнить) абтыкаць, мног. паабтыкаць, абаткнуць
    II (утыкать) несовер. (к уткнуть) разг.
    1. (упирать во что-либо) упіраць; (втыкать) обл. утыкаць
    2. (погружать во что-либо) утыкаць; (прятать во что-либо) хаваць
    3. перен. (неподвижно устремлять - глаза, взгляд) упіраць, утаропліваць
    III (утыкать) несовер. разг. (к утыкать) утыкаць; (запихивая, заполнять) абтыкаць
  16. 256
    утыкаться
    I несовер. разг.
    1. (ткнувшись, погружаться во что-либо) утыкацца; (прятаться во что-либо) хаваць (што ў што)
    2. (наталкиваться на что-либо) упірацца
    3. перен. (сосредотачиваться на чём-либо, поглощаться чем-либо) утыкацца; см. уткнуться
    II несовер. страд. утыкацца; абтыкацца; см. утыкать III
  17. 257
    утыкивать несовер. разг. утыкваць; (запихивая, заполнять) абтыкаць
  18. 258
    утыкиваться страд. утыквацца; абтыкацца
  19. 259
    уть-уть межд. вуць-вуць
  20. 260
    утюг муж. прас, род. праса муж.; (цельный, нагреваемый на огне) жалязка, -ка ср.
    электрический утюг электрычны прас

Паведаміць пра недакладнасьць