-
241
утрястись в разн. знач. утрэсціся
-
242
утучнение ср.
1. (действие) удобрыванне, -ння ср.; угнаенне, -ння ср., угнойванне, -ння ср.; укормліванне, -ння ср., адкормліванне, -ння ср.; см. утучнять
2. (состояние) удобранасць, -ці жен.; угноенасць, -ці жен.; укормленасць, -ці жен., адкормленасць, -ці жен. - 243
-
244
утучнить совер.
1. удабрыць, удобрыць; (навозом - ещё) угнаіць
2. (животных) укарміць, адкарміць -
245
утучниться
1. удабрыцца, удобрыцца; (навозом - ещё) угнаіцца
2. (о животных) укарміцца, адкарміцца -
246
утучнять несовер.
1. удабраць, удобрываць; (навозом - ещё) угнойваць
2. (животных) укормліваць, адкормліваць -
247
утучняться
1. удабрацца, удобрывацца; (навозом - ещё) угнойвацца
2. (о животных) укормлівацца, адкормлівацца
3. страд. удабрацца, удобрывацца; угнойвацца; укормлівацца, адкормлівацца; см. утучнять -
248
утушать несовер. прост. гасіць, тушыць
- 249
-
250
утушение
1. гашэнне, -ння ср., тушэнне, -ння ср.; см. утушать
2. пагасанне, -ння ср., патуханне, -ння ср.; згасанне, -ння ср., затуханне, -ння ср.; см. утушаться 1 -
251
утушенный прост. пагашаны, патушаны
-
252
утушённый кул. разг. утушаны
-
253
утушить
I совер. прост. пагасіць, патушыць
II совер. кул. разг. утушыць -
254
утушиться
I совер. прост. пагаснуць, патухнуць; (угаснуть) згаснуць, затухнуць
II совер. кул. разг. утушыцца -
255
утыкать
I (утыкать) совер. разг. утыкаць; (запихивая, заполнить) абтыкаць, мног. паабтыкаць, абаткнуць
II (утыкать) несовер. (к уткнуть) разг.
1. (упирать во что-либо) упіраць; (втыкать) обл. утыкаць
2. (погружать во что-либо) утыкаць; (прятать во что-либо) хаваць
3. перен. (неподвижно устремлять - глаза, взгляд) упіраць, утаропліваць
III (утыкать) несовер. разг. (к утыкать) утыкаць; (запихивая, заполнять) абтыкаць -
256
утыкаться
I несовер. разг.
1. (ткнувшись, погружаться во что-либо) утыкацца; (прятаться во что-либо) хаваць (што ў што)
2. (наталкиваться на что-либо) упірацца
3. перен. (сосредотачиваться на чём-либо, поглощаться чем-либо) утыкацца; см. уткнуться
II несовер. страд. утыкацца; абтыкацца; см. утыкать III -
257
утыкивать несовер. разг. утыкваць; (запихивая, заполнять) абтыкаць
-
258
утыкиваться страд. утыквацца; абтыкацца
-
259
уть-уть межд. вуць-вуць
-
260
утюг муж. прас, род. праса муж.; (цельный, нагреваемый на огне) жалязка, -ка ср.
электрический утюг электрычны прас
На запыт знайшоўся 281 артыкул
Паведаміць пра недакладнасьць