-
201
угробленный угроблены; забіты; загублены; см. угробить
-
202
угрожаемый прил. разг. пагражальны, пагрозлівы; (опасный) небяспечны
-
203
угрожать несовер. пагражаць, гразіць
-
204
угрожающе нареч. пагражальна, пагрозліва
-
205
угрожающий
1. прич. які (што) пагражае, які (што) грозіць
2. прил. пагражальны, пагрозлівы; (опасный) небяспечны
угрожающее положение пагражальнае становішча -
206
угроза пагроза, -зы жен.
-
207
угрозыск (уголовный розыск) крымвышук, -ку муж. (крымінальны вышук)
-
208
угро-финны мн. этногр. угра-фіны, -наў
-
209
угро-финский угра-фінскі
угро-финские языки лингв. угра-фінскія мовы -
210
угрохать совер. груб. прост.
1. (убить) уходаць
2. (потратить в большом количестве) убухаць -
211
угры мн. этнол. угры, род. уграў
-
212
угрызать несовер.
1. (разгрызать) прост. угрызаць
2. перен. уст. мучыць, грызці
совесть угрызает сумленне мучыць (грызе) -
213
угрызение: угрызения совести мукі (дакоры, згрызоты) сумлення
-
214
угрызть совер. (разгрызть) прост. угрызці
-
215
угрюметь несовер. станавіцца (больш) панурым, станавіцца (больш) хмурным, станавіцца (больш) пахмурным
-
216
угрюмо нареч. панура, хмурна, пахмурна
-
217
угрюмость панурасць, -ці жен., хмурнасць, -ці жен., пахмурнасць, -ці жен.
-
218
угрюмый пануры, хмурны, пахмурны
На запыт знайшлося 218 артыкулаў
Паведаміць пра недакладнасьць