чудесный
1. (являющийся чудом) цудоўны; (удивительный, необычайный) дзівосны; (волшебный) чарадзейны
вера в чудесное вера ў цудоўнае
чудесное спасение цудоўнае (дзівоснае) выратаванне
2. (чудный, прекрасный) цудоўны
чудесный день цудоўны дзень
у него чудесный вид у яго цудоўны выгляд

чудик прост. см. чудак

чудила муж., жен. прост. дзівак, -ка муж.; дзівачка, -кі жен.

чудить несовер. разг. дзівачыць

чудиться несовер. здавацца
мне чудится безл. мне здаецца
ему чудится стук яму здаецца стук

чудище уст. см. чудовище

чудно
I (чудно) нареч. цудоўна
II (чудно) нареч. разг. дзіўна

чудной дзіўны; (чудаческий) дзівацкі

чудный цудоўны

чудо ср. (мн. чудеса)
1. цуд, род. цуду муж.; (диво) дзіва, -ва ср.
совершить чудо зрабіць цуд
чудом спастись от смерти цудам выратавацца ад смерці
каким-то чудом нейкім дзівам (цудам)
чудеса героизма цуды гераізму
чудо искусства, техники цуд мастацтва, тэхнікі
2. в знач. сказ. дзіва, дзіўна
это просто чудо! гэта проста дзіва!
чудо, что дзіва (дзіўна), што
◊ чудо-богатырь цуда-волат
чудеса в решете цуды ў рэшаце

чудовище ср. прям., перен. пачвара, -ры муж., жен.; (страшилище) страшыдла, -ла ср., страхоцце, -цця ср.

чудовищно нареч. разг. жахліва; жудасна; страшэнна

чудовищность
1. пачварнасць, -ці жен.; страшэннасць, -ці жен.
2. жахлівасць, -ці жен.; жудаснасць, -ці жен.; страшэннасць, -ці жен.; см. чудовищный

чудовищный
1. пачварны; страшэнны
2. перен. разг. (ужасный) жахлівы; (жуткий) жудасны; (большой, страшный) страшэнны

чудодей (кудесник) уст. вядзьмар, род. ведзьмара муж.; вядзьмак, род. ведзьмака муж., чараўнік, -ка муж.

чудодейственно нареч. цудадзейна

чудодейственность цудадзейнасць, -ці жен.

чудодейственный цудадзейны

чудом нареч. цудам

чудотворец рел., перен. цудатворац, -рца муж.