язва ж. рана, раскеліна; мор

язвитель кусьлівец, дашкульнік, дашкульніца, дашкіляць

язвительно кусьліва, калюча, балюча; дашкліва; ушчыпліва

язвить кусаць, раніць, калоць, шкіліць

язык м. аг. слав. язык, язычок, язычышча, язур. У значэньні - народ мова - ўжывалася ў царк. славянскай мове і з яе перайшло ў нашу старую літэратурную мову. Иже мя милостивы Бог з того языка на свет пустил (Скарына).

языковедение мовазнаўства

язычество паганства. Для нашых пра-прадзедаў кожды чужынец быў паганінам.

язычник м. паганін, паганка

язычок (у чаравіках) штрыплік