аднашлюбнасць ж. единобрачие ср.

аднашлюбны единобрачный

аднашпіндальны тех. одношпиндельный

аднашыротны одноширотный

аднашэрсны одношёрстный

аднаякарны одноякорный

аднекванне ср., разг. отнекивание

аднеквацца несов., разг. отнекиваться

аднекуль нареч. откуда-то

аднераставаць сов., биол. отнереститься

аднесены
1. в разн. знач. отнесённый;
2. перенесённый;
1, 2 см. аднесці

аднесці сов.
1. в разн. знач. отнести;
а. кнігу ў бібліятэку отнести книгу в библиотеку;
а. плот на тры метры отнести забор на три метра;
вучоныя ~слі падзею к сярэдзіне XV стагоддзя учёные отнесли событие к середине XV века;
2. (отложить) перенести;
мой даклад ~слі на пятніцу мой доклад перенесли на пятницу;
◊ а. на (чый) рахунак отнести на (чей) счёт

аднесціся (да каго, чаго) сов. отнестись (к кому, чему)

аднізаць сов. отнизать

аднізвацца несов., страд. отнизываться

аднізваць несов. отнизывать

аднікеліраваны и аднікеляваны отникелированный

аднікеліраваць и аднікеляваць сов. отникелировать

аднімаемае сущ., мат. вычитаемое

адніманне ср.
1. (каго, чаго ад каго, чаго) отнятие, отъём м.;
2. (чаго ад чаго) мат. вычитание (чего из чего);
3. (чаго) отнятие, поглощение;
4. (чаго) отнятие, ампутация ж.;
1-4 см. аднімаць 1-3, 5