адспяваны отпетый; см. адспяваць

адспяваць сов. отпеть

адставанне ср. отставание; см. адставаць

адставаць несов., в разн. знач. отставать; (отпадать, отделяться - ещё) отваливаться; см. адстаць

адставіць сов.
1. в разн. знач. отставить; отнести;
а. плот отнести забор;
а. нагу отставить ногу;
а. засланку отставить заслонку;
2. (выставить вперёд) выпятить;
а. губу выпятить губу;
3. воен. (команда) отставить!

адстагнаць сов. отстонать

адстайванне ср., см. адстойванне II

адстайваць несов., см. адстойваць II

адсталасць ж. отсталость

адсталы
1. прил. отсталый, отставший;
2. прил. (менее развитый) отсталый;
3. в знач. сущ. отсталый

адстаўка ж. отставка;
падаць у ~ку подать в отставку;
палкоўнік у ~таўцы полковник в отставке;
◊ выйсці ў ~ку выйти в отставку

адстаўлены
1. в разн. знач. отставленный; отнесённый;
2. выпяченный;
1, 2 см. адставіць 1, 2

адстаўляцца несов., страд. отставляться; относиться; выпячиваться; см. адстаўляць

адстаўляць несов.
1. в разн. знач. отставлять; относить;
2. (выставлять вперёд) выпячивать;
1, 2 см. адставіць 1, 2

адстаўнік, -ка м., разг. отставник

адстаўны отставной;
◊ ~ной казы барабаншчык отставной козы барабанщик

адстаць сов., в разн. знач. отстать; (отпасть, отделиться - ещё) отвалиться;
адзін веласіпедыст ~таў на паўкіламетра один велосипедист отстал на полкилометра;
вучань ~таў у вучобе ученик отстал в учёбе;
гадзіннік ~тае часы отстают;
~тань ад мяне отстань от меня;
падносак ~таў подмётка отстала (отвалилась)

адстаючы
1. прич. (редко) отстающий;
2. прил. отстающий;
падцягнуць ~чыя калгасы да ўзроўню перадавых подтянуть отстающие колхозы до уровня передовых;
3. в знач. сущ. отстающий;
займацца з ~чымі заниматься с отстающими

адстаялы отстоянный

адстаяць I сов. (простоять на ногах) отстоять;
а. гадзіну отстоять час