імшара ж. моховое болото

імшарнік, -ку м., см. імшара

імшарніца ж., бот. (ядовитый полукустарник) подбел м.

імшарына ж., см. імшара

імшыстасць ж. мшистость

імшысты
1. мшистый, моховой;
2. (похожий на мох) мшистый;
~тая трава мшистая трава

імшыцца несов., страд. мшиться

імшыць несов. (конопатить мхом) мшить

імя (род. імя и імені, дат. імю и імені, вин. імя, твор. імем и іменем, предл. (аб) імі и (аб) імені) ср., в разн. знач. имя;
і. і прозвішча имя и фамилия;
вучоны з імем учёный с именем;
○ уласнае і. собственное имя;
агульнае і. нарицательное имя;
па і. і па бацьку по имени и отчеству;
◊ ад і. (каго) от имени (кого);
імем (каго, чаго) именем (кого, чего);
і. (каго, чаго) имени (кого, чего);
з імем (каго) с именем (кого);
на і. (чыё) на имя (чьё);
у і. (каго, чаго) во имя (кого, чего);
насіць і. носить имя;
набыць сабе і. составить (сделать) себе имя;
называць рэчы сваімі (сапраўднымі) імёнамі называть вещи своими (собственными, настоящими) именами

імяніннік м., прям., перен. именинник;
◊ мець выгляд ~ка шутл. смотреть именинником;
сядзець як і. сидеть как именинник

імянінніца ж. именинница

імянінны именинный

імяніны (род. імянін) ед. нет именины

імянны именной;
○ і. спіс именной список

імярэк м. имярек

інавацыйны инновационный

інавацыя ж., книжн., эк., лингв. инновация

іназін, -ну м., хим. инозин

іназінавы инозиновый

іназіт, -ту м., хим. инозит