іншапляменнік м., уст. иноплеменник

іншапляменніца ж., уст. иноплеменница

іншапляменны уст. иноплеменный

іншародзец, -дца м., уст. инородец

іншародніцкі уст. инороднический

іншародны инородный;
○ ~нае цела инородное тело

іншасказ м., см. іншасказанне

іншасказальна нареч. иносказательно

іншасказальнасць ж. иносказательность

іншасказальны иносказательный

іншасказанне ср. иносказание

іншы (іншая, іншае; мн. іншыя) мест.
1. опред. иной;
гэта ўжо рысы іншага жыцця это уже черты иной жизни;
2. неопр. (нек-рый) иной; другой; один;
іншаму чалавеку горача, а іншаму холадна иному (одному) человеку жарко, а иному (другому) холодно;
3. в знач. сущ. иной, другой; прочий;
той ці і. тот или иной (другой);
зусім іншае совсем иное (другое);
◊ глядзець іншымі вачамі смотреть другими глазами;
апрача ўсяго іншага помимо всего прочего;
не што іншае, як... не что иное, как...;
іншая справа другое дело; то ли дело;
між іншым а) между прочим; б) вскользь, мимоходом;
і. раз иной раз, другой раз; иногда, порой;
і. каленкор другой (иной) коленкор;
той ці і. тот или иной;
іншая рэч другое дело;
настроіцца на і. лад настроиться на другой лад;
нішто іншае ничто иное (другое);
іншым разам в другой раз

ін'юнктыў, -тыва м., грам. инъюнктив