міралюбнасць ж. миролюбие ср.

міраносіца ж., церк., перен. мироносица

мірапамазанне ср., церк. миропомазание

міратворац, -рца м., уст. миротворец

міратворны миротворный.

міратворчы миротворческий

мірг межд., см. морг III

мірганне ср., см. марганне

міргатлівы, см. мігатлівы

міргаць несов., см. маргаць

міргнуць сов., см. маргнуць

мірза м., в разн. знач. мирза

мірна нареч. мирно

мірны в разн. знач. мирный;
м. дагавор мирный договор

мірра ж., в разн. знач. мирра

мірравы мирровый

мірскі (к Мир) мирский

мірт (род. мірта, (о древесине и собир.) мірту) м., бот. мирт

міртавы миртовый

міртавыя сущ., мн., бот. миртовые