прышчавы разг. прыщавый

прышчаміць сов. прищемить;
◊ п. хвост прищемить хвост

прышчамляцца несов., страд. прищемляться; см. прышчамляць

прышчамляць несов. прищемлять

прышчапіцца сов., в разн. знач. привиться;
ружа добра ~пілася роза хорошо привилась;
воспа ~пілася оспа привилась

прышчапіць I сов.
1. сад. привить; (глазок - ещё) окулировать; копулировать; (черенок в расщеплённый сучок - ещё) прищепить;
п. ружу привить розу;
2. мед. привить;
п. воспу привить оспу

прышчапіць II сов.
1. разг. (прикрепить) прищепить;
п. бялізну прищепить бельё;
2. (закрыть) п. дзверы закрыть дверь (на защёлку)

прышчапляцца I несов., см. прышчэплівацца I

прышчапляцца II несов., см. прышчэплівацца II

прышчапляць I несов., см. прышчэпліваць I

прышчапляць II несов., см. прышчэпліваць II

прышчоўкванне ср. прищёлкивание; см. прышчоўкваць

прышчоўкваць несов. (о соловье) прищёлкивать

прышчоўкнуць сов., однокр. (о соловье) прищёлкнуть

прышчык м., уменьш. прыщик

прышчыкваць несов. прищипывать; прищемлять

прышчыкнуты, см. прышчыкнуты

прышчыкнуць сов. прищипнуть; прищемить;
п. палец прищемить палец

прышчынак, -нка м., обл. прыщ, прыщик

прышчыпванне ср., с.-х. прищипывание