прабубніць сов., разг.
1. пробить в бубен;
2. перен. пробубнить, пробормотать, проворчать

прабуджаны пробуждённый; см. прабудзіць

прабуджацца несов., возвр., страд. пробуждаться; см. прабудзіцца, прабуджаць

прабуджаць несов. пробуждать; см. прабудзіць

прабуджвацца несов., возвр., страд., см. прабуджацца

прабуджваць несов., см. прабуджаць

прабуджэнне ср. пробуждение; см. прабудзіць, прабудзіцца

прабудзіцца сов., в разн. знач. пробудиться;
~дзіліся надзеі пробудились надежды

прабудзіць сов., в разн. знач. пробудить;
п. актыўнасць пробудить активность;
п. пачуцці пробудить чувства

прабуксаваць сов. пробуксовать

прабуксіраваць сов. пробуксировать

прабуксоўванне ср. пробуксовывание

прабуксоўваць несов. пробуксовывать

прабуксоўка ж. пробуксовка

прабураны тех. пробурённый

прабуркаваць сов., прям., перен. проворковать

прабурчаць сов.
1. прорычать, проворчать, проурчать;
сабака ~чаў собака прорычала (проворчала);
2. разг., неодобр. (сердито пробормотать) проворчать, пробурчать, пробрюзжать;
3. в знач. безл. сказ. проурчать

прабурыць сов., тех., в разн. знач. пробурить

прабуцвець сов. протлеть, прогнить

прабыванне ср. пребывание