-
661
разбегацца сов. разбегаться
-
662
разбегчыся сов.
1. разбежаться; разогнаться;
перад скачком трэба р. перед прыжком надо разбежаться;
ён так разбегся, што не дагнаць он так разогнался, что не догнать;
2. (бегом направиться в разные стороны) разбежаться;
дзеці разбегліся ў розныя бакі дети разбежались в разные стороны;
3. (разделиться) раздвинуться, разойтись;
шторы разбегліся шторы раздвинулись -
663
разбедавацца сов. начать сильно сокрушаться (скорбеть, плакаться)
-
664
разбежка ж., разг.
1. спорт. разбежка;
2. расхождение ср.;
р. ў ацэнцы чаго-небудзь расхождение в оценке чего-л.;
3. просвет м., зазор м.;
з ~кай у адзін міліметр с просветом (зазором) в один миллиметр -
665
разбежнасць ж. расхождение ср.
-
666
разбіванне ср.
1. разбивание;
2. раскалывание, расщепление;
3. разбивание; ранение;
4. разбивка ж., распланировка ж.;
5. разворашивание;
6. разбрасывание;
7. разг. размен м.;
8. опровержение; см. разбіваць 1-3, 5, 8, 9, 13, 15 -
667
разбівацца несов.
1. (раздробляться) разбиваться;
2. (разделяться на части при колке) раскалываться; расщепляться;
3. (получать повреждения или расшибаться до смерти) разбиваться; раниться;
4. (разделяться на группы) разбиваться;
5. перен. (расстраиваться, разлаживаться) разбиваться; см. разбіцца 5;
6. страд. разбиваться; раскалываться, расщепляться; сокрушаться, распланировываться; разъезживаться; разворашиваться, разбрасываться; изнашиваться; размениваться, опровергаться; см. разбіваць -
668
разбіваць несов.
1. (разламывать, раздроблять) разбивать;
2. (колкой разъединять на части) раскалывать, расщеплять;
3. (повреждать ударом какую-л. часть тела) разбивать; ранить;
4. (побеждать, наносить поражение) разбивать, сокрушать;
5. (сад, парк и т.п.) разбивать, распланировывать;
6. (разделять на группы) разбивать;
7. (дорогу) разбивать, разъезживать;
8. (сено и т.п.) разворашивать;
9. (навоз) разбрасывать;
10. (обувь) разбивать, изнашивать;
11. (приводить в негодность) разбивать;
р. машыну разбивать машину;
12. (о параличе и т.п.) разбивать;
13. разг. (крупную купюру) разбивать, разменивать;
14. (расстраивать, разрушать) разбивать;
15. (доказывать несостоятельность) разбивать, опровергать -
669
разбінтаваны разбинтованный
-
670
разбінтавацца сов., разг., в разн. знач. разбинтоваться
-
671
разбінтаваць сов. разбинтовать
-
672
разбінтоўванне ср. разбинтовывание
- 673
-
674
разбінтоўваць несов. разбинтовывать
-
675
разбіранне ср. (действие)
1. разбор м.; (машины, строения, набора - ещё) разборка ж.;
2. разделывание; свежевание; см. разбіраць 2 -
676
разбірацца несов., в разн. знач. разбираться; см. разабрацца;
2. страд. разбираться; разделываться; свежеваться; см. разбіраць;
◊ і тут гу-гу і там гу-гу, і нічога разабраць не магу не разбери-поймёшь -
677
разбіраць несов.
1. в разн. знач. разбирать;
2. (тушу) разделывать; свежевать;
1, 2 см. разабраць;
◊ браць не разбіраючы брать не разбирая -
678
разбітасць ж. разбитость
-
679
разбітны разг. разбитной, расторопный
-
680
разбіты
1. разбитый;
2. расколотый, расщеплённый;
3. разбитый; пораненный;
4. разбитый, сокрушённый;
5. разбитый, распланированный;
6. разбитый;
7. разбитый, разъезженный;
8. разворошённый;
9. разбросанный;
10. разбитый, изношенный;
11. разбитый;
12. разбитый;
13. разг. разбитый, разменянный;
14. разбитый;
15. разбитый, опровергнутый;
1-15 см. разбіць;
◊ застацца ля разбітага карыта оказаться у разбитого корыта
На запыт знайшлося 5910 артыкулаў
Паведаміць пра недакладнасьць