сітаваты
1. поражённый ситовиной;
2. скважистый, скважный; пористый

сітавеялка ж., тех., с.-х. ситовейка

сітавіна ж.
1. см. пора;
2. (болезнь древесины) ситовина

сітавы ситовый, ситовой, ситочный

сітал, -лу м., мин. ситалл

сіталавы ситалловый

сіталургічны мин. ситаллургический

сіталургія ж., мин. ситаллургия

сітападобны ситовидный, ситообразный

сітар м., муз. ситар

сітаўка ж., зоол. трясогузка

сітачны ситочный, ситовый

сітнёг, -нягу м., см. сітнік

сітнік, -ку м., бот. ситник

сітнікавы бот. ситниковый

сітнікавыя сущ., мн., бот. ситниковые

сітніца ж., разг. (хлеб) ситник м.

сітны в разн. знач. ситный;
~ная мука ситная мука;
с. хлеб ситный хлеб

сітняк, -ку м., см. сітнік

сітоўнік м., бот. ситовник