выкарчоўванне ср. выкорчёвывание; см. выкарчоўваць

выкарчоўвацца несов., страд. выкорчёвываться; см. выкарчоўваць

выкарчоўваць несов., прям., перен. выкорчёвывать; см. выкарчаваць

выкарчоўка ж. выкорчёвка

выкарыстанне ср. использование; употребление; см. выкарыстаць

выкарыстаны использованный; употреблённый; см. выкарыстаць

выкарыстаць сов. использовать; употребить;
в. час использовать время;
в. матэрыял использовать (употребить) материал

выкарыстоўванне ср. использование; употребление; см. выкарыстоўваць

выкарыстоўвацца несов., страд. использоваться; употребляться; см. выкарыстоўваць

выкарыстоўваць несов. использовать; употреблять; см. выкарыстаць

выкасаваны вычеркнутый, вымаранный; см. выкасаваць

выкасаваць сов. вычеркнуть, вымарать;
в. некаторыя радкі ў творы вычеркнуть (вымарать) некоторые строчки в произведении

выкасіць сов. выкосить

выкасоўванне ср. вычёркивание, выманивание; см. выкасоўваць

выкасоўвацца несов., страд. вычёркиваться, вымарываться; см. выкасоўваць

выкасоўваць несов. вычёркивать, вымарывать

выкатка ж., горн., разг. выкатка

выкатчык м., спец. выкатчик

выкатчыца ж., спец. выкатчыца

выкаўзаны разг.
1. прич. сделанный скользким, раскатанный;
2. прич. загрязнённый; измятый;
3. прил. гладкий от скольжения