-
381
груканне ср. стук м.; грохотанье; громыханье; хлопанье
-
382
грукат, -ту м. стук; грохот
-
383
грукатанне ср. стук м.; грохотанье; громыханье
-
384
грукатаць несов., разг. стучать; грохотать, греметь; громыхать
-
385
грукатлівы грохочущий
-
386
грукатня ж., разг., см. грукат
-
387
грукацець несов., разг., см. грукатаць
-
388
грукацца несов., разг.
1. (ударяться) стукаться;
2. (падать) грохаться;
3. стучать, стучаться -
389
грукаць несов., разг. стучать, стукать; громыхать; хлопать; грохать;
г. у дзверы стучать в дверь;
~каюць аканіцы стучат (стукают, хлопают) ставни -
390
грукнуцца сов., разг.
1. (удариться) стукнуться;
2. (упасть) грохнуться -
391
грукнуць сов., однокр., разг. стукнуть; громыхнуть, хлопнуть; грохнуть;
г. ботам аб падлогу стукнуть сапогом об пол;
недзе ~нуў стрэл где-то грохнул выстрел;
г. рукой па стале стукнуть рукой по столу -
392
грум м. грум
-
393
грундар м., эк. грюндер
-
394
грундарскі грюндерский
-
395
грундарства ср. грюндерство
-
396
грунт (род. грунту) м.
1. грунт, почва ж.;
мяккі г. мягкий грунт, мягкая почва;
гліністы г. глинистый грунт, глинистая почва;
2. жив. грунт, грунтовка;
клеявы г. клеевой грунт, клеевая грунтовка;
3. разг. подпочвенный пласт;
4. перен. (основа) почва;
◊ на грунце чаго-небудзь на почве чего-л.;
не губляць грунту пад нагамі не терять почвы под ногами;
стаяць на цвёрдым грунце стоять на твёрдой почве;
выбіць г. з-пад ног выбить почву из-под ног;
намацваць (зандзіраваць) г. нащупывать (зондировать) почву -
397
грунтавальнік м., спец. грунтовщик
-
398
грунтавальны грунтовальный
-
399
грунтаванне ср., спец. грунтование
-
400
грунтаваны грунтованный
На запыт знайшлося 552 артыкулы
Паведаміць пра недакладнасьць