-
3361
зарубіць II сов. (сделать зарубку) зарубить, засечь, затесать;
2. горн. зарубить, вырубить;
з. пласт вугалю зарубить (вырубить) пласт угля;
◊ з. (сабе) на носе зарубить (себе) на носу -
3362
зарубка I ж., порт. подрубка, обрубка
-
3363
зарубка II ж.
1. (метка, выемка) зарубка, засечка, затёс м.;
2. зарубка, вырубка -
3364
зарублены I порт. подрубленный, обрубленный; см. зарубіць I
- 3365
-
3366
зарубліванне I ср., порт. обрубка ж., подрубка ж.; см. зарубліваць I
-
3367
зарубліванне II ср.
1. зарубка ж., засечка ж.;
2. горн. зарубание, вырубание;
1, 2 см. зарубліваць II -
3368
зарублівацца I несов., страд., порт. подрубаться, обрубаться; см. зарубліваць I
-
3369
зарублівацца II несов., страд. зарубаться, засекаться; вырубаться; см. зарубліваць II
-
3370
зарубліваць I несов., порт. подрубать, обрубать; см. зарубіць I
-
3371
зарубліваць II несов.
1. (делать зарубку) зарубать, засекать;
2. горн. зарубать, вырубать;
1, 2 см. зарубіць II -
3372
зарубцаванне ср., мед. зарубцевание
-
3373
зарубцаваны мед. зарубцованный
-
3374
зарубцавацца сов. зарубцеваться
-
3375
зарубцоўванне ср. зарубцевание
-
3376
зарубцоўвацца несов. зарубцовываться
-
3377
зарубшчык м., горн. зарубщик
-
3378
заружавецца сов.
1. зарозоветь;
2. (покрыться румянцем) покраснеть -
3379
заружавець сов.
1. зарозоветь;
2. (покрыться румянцем) покраснеть -
3380
зарука ж. залог м., гарантия; ручательство ср.
На запыт знайшлося 7679 артыкулаў
Паведаміць пра недакладнасьць