трестовик разг. трэставік, -ка муж.

трестовский эк. трэстаўскі

третейский трацейскі
третейский суд трацейскі суд

третий в разн. знач. трэці
третьего дня пазаўчора
в третьем году пазалетась, у пазамінулым годзе
в третьих па-трэцяе
в третий раз трэці раз
третье лицо юр. трэцяя асоба
в третьем лице (говорить, писать) у трэцяй асобе
третье поколение трэцяе пакаленне
третья скорость трэцяя скорасць
страны третьего мира краіны трэцяга свету
◊ из третьих рук праз трэція рукі
третьей руки не лепшы, не вельмі што
до третьих петухов да трэціх пеўняў

третирование трэціраванне, -ння ср.

третированный трэціраваны

третировать несовер. трэціраваць

третироваться страд. трэціравацца

третичный геол. и пр. трацічны

третник мет. тратнік, -ку муж.

треть трэць, род. трэці жен., траціна, -ны жен.

третье сущ. (десерт) трэцяе, -цяга ср.

третьегодичный, третьегодний, третьегодняшний разг. пазалеташні

третьеклассник трэцякласнік, -ка муж.

третьеклассница трэцякласніца, -цы жен.

третьеклассный
1. трэцякласны
2. перен. (третьестепенный) разг. трэцеступенны

третьекурсник трэцякурснік, -ка муж.

третьекурсница трэцякурсніца, -цы жен.

третьеочередной трэцечарговы

третьеразрядник спорт. разг. трэцеразраднік, -ка муж.