трен уст. (шлейф) трэн, род. трэна муж.

тренаж спорт. трэнаж, -жу муж.

тренажёр спец. трэнажор, -ра муж.

тренажёрный трэнажорны

тренер спорт. трэнер, -ра муж.

тренерский трэнерскі

трензель спец. трэнзель, -ля муж.

трензелька спец. трэнзелька, -кі жен.

трензельный трэнзельны

трение ср.
1. трэнне, -ння ср.; шараванне, -ння ср.
машины изнашиваются от трения одних частей о другие машыны зношваюцца ад трэння (шаравання) адных частак аб другія
сила трения сіла трэння
коэффициент трения каэфіцыент трэння
2. (трения) мн. перен. нелады, -доў; (недоразумения) непаразуменні, -нняў, ед. непаразуменне, -ння ср.; (расхождения) разыходжанні, -нняў, ед. разыходжанне, -ння ср.; (споры) спрэчкі, -чак, ед. спрэчка, -кі жен.; (ссоры) сваркі, -рак, ед. сварка, -кі жен.

тренинг спорт. трэнінг, -гу муж.

тренированность трэніраванасць, -ці жен.

тренированный
1. прич. трэніраваны
2. прил. натрэніраваны

тренировать несовер. трэніраваць
тренировать гимнастов трэніраваць гімнастаў
тренировать память трэніраваць памяць

тренироваться возвр., страд. трэніравацца

тренировка трэніроўка, -кі жен.

тренировочный трэніровачны

тренога жен.
1. (треножник) трыножак, -жка муж.
2. (конские путы) обл. трынога, -гі жен.

треногий трохногі

треножить несовер. трыножыць, стрыножваць